Darmowa wysyłka od 200 zł

Darmowa dostawa? Skontaktuj się z naszym Dystrybutorem

GreenBlog

Szkodliwe psie mity część 2

pies

Ostatnio pisałam dla Was między innymi o obalonej teorii dominacji, kontaktach między psami i micie wybiegania psa. W drugiej części szkodliwych mitów przyjrzymy się kastracji, agresji, kwestiom wychowania i psiej “złośliwości”.

1. Kastracja rozwiązuje problemy z zachowaniem

Na zachowanie składają się przede wszystkim emocje, a emocje zależą od wielu czynników. Gdyby problemy behawioralne znikały dzięki zabiegom weterynaryjnym, nie powstałyby zawody zoopsychologa i trenera. Owszem, kastracja i sterylizacja mają ogromne zalety, przede wszystkim ograniczają rozmnażanie psów i ich bezdomność. Suczki nie męczą się podczas cieczki, samce nie odczuwają silnego popędu seksulanego. Kastracja bywa też wykonywana z powodów zdrowotnych. Jednak zalecenie kastracji zamiast terapii behawioralnej to przeżytek, podobnie jak mit, że każda suczka powinna raz w życiu mieć młode. Przy problemach z psychiką psa nie ma drogi na skróty. Nierozwiązane problemy behawioralne, takie jak agresja lękowa, mogą się nasilić po kastracji. Psy są bardzo rozwinięte emocjonalnie i społecznie. Funkcjonują w systemie pełnym bodźców – dźwięków, zapachów, miejsc, ludzi, zwierząt. Wszystko to ma wpływ na zachowanie i problemy z zachowaniem – nie tylko hormony i anatomia.

2. Agresja to złe wychowanie

Wiele zachowań uważanych przez ludzi za agresywne to naturalna komunikacja psów. Warczenie i szczekanie to jasne komunikaty w psim języku, ale ludzie mają problem z poprawnym odczytaniem tych sygnałów. Szybko przyklejają łatkę psa agresywnego i starają się te zachowania nieumiejętnie wygasić. Jeszcze gorzej, gdy pozwalamy psu na faktyczną agresję lub ją wzmacniamy. Wiele zależy od wychowania, ale są rzeczy poza nasza kontrolą, takie jak choroba, lękliwość, reaktywność, trudne doświadczenia w przeszłości i genetyka. Psy mają prawo do komunikacji agresywnej, niezależnie od rasy, płci i wieku. Jeżeli widzicie psa, który szczeka lub warczy, uszanujcie jego przestrzeń. Nawet pies, który jest zadbany i doskonale wyszkolony, może przejawiać agresję z bólu lub rozdrażnienia. Terapia, szkolenie i leczenie to procesy, które trwają wiele miesięcy, a nawet lat. Szczególnie psy po przejściach potrzebują dużo czasu, aby nauczyć się życia na nowo i komunikować się łagodniej. W przypadku nagłej agresji, warto zacząć od znalezienia jej przyczyny z pomocą weterynarza i zoopsychologa.

3. Dogadają się

Mam tu na myśli psa z psem, psa z kotem lub w skrajnie nieodpowiedzialnej wersji psa z dzieckiem. Zapoznanie dwóch zwierząt powinno przebiegać pod całkowitą kontrolą opiekunów, przy obserwacji mowy ciała obu stron. Psy najlepiej zapoznawać na neutralnym terenie, luźnej smyczy, spacerze równoległym. Koty poprzez socjalizację z izolacją gdzie ogromną rolę odgrywa wymiana zapachów. Nie jest to niestety oczywistość. Behawioryści próbują przekrzyczeć porady osób, których zwierzęta po prostu się dogadały. Te osoby miały wiele szczęścia, ale nie ma żadnej gwarancji, że dwa inne psy się dogadają. Są tysiące przypadków pogryzień, zagryzień lub zmian domu bo zwierzęta o dziwo się nie dogadały. W relacji pies-dziecko, to dziecku trzeba wytłumaczyć jak ma się zachowywać, nie psu. Jeżeli dziecko notorycznie przekracza granice komfortu psa, ten ma prawo odpowiedzieć w swój psi sposób i zaatakować. Pies jest żyjąca istota z własną osobowością i preferencjami. Nie musi akceptować każdego psa, kota czy człowieka. Aby uniknąć konfliktu warto szukać pomocy u behawiorysty, hodowcy lub doradcy adopcyjnego. Wprowadzając zwierzę do domu z innym zwierzęciem należy zakładać wszystkie możliwości, nie tylko tą najlepszą.

4. Dorosły pies już się nie nauczy

Psy zachowują zdolności uczenia się przez całe życie i uczą się każdego dnia. Jako ludzie mamy skłonność do zauważania złych zachowań u psów, zamiast postępów i dobrych zachowań, które psy same oferują. Mit głoszący, że tylko szczeniaka da się wychować jest wyjątkowo przykry dla dorosłych psów szukających domu. Szczeniaki rozchodzą się jak ciepłe bułeczki, a starsze psy mają małe szanse na adopcje. Jak się potem okazuje, to szczeniaki spędzają sen z powiek nowym rodzicom, a dorosłe psy bardzo wiele już potrafią. Współczesnymi metodami można nauczyć nowych zachowań psa dorosłego, głuchego, ślepego czy po trudnych przejściach – wystarczy chcieć 🙂

5. Pies robi coś złośliwie

Próbujemy zrozumieć zachowania zwierząt na ludzki sposób. Ale pies nie jest człowiekiem i nie potrafi planować działań w ramach zemsty. Niszczenie przedmiotów, załatwianie się w domu, odmawianie jedzenia – to zachowania, które mogą budzić w człowieku złość, ale pies nigdy nie ma takiego zamiaru. Często nie robi tych rzeczy świadomie, tylko instynkownie lub w wyniku choroby. Zachowania problemowe to sygnały, że pies potrzebuje pomocy. Możliwe, że nie ma zaspokojonych wszystkich potrzeb lub coś mu dolega. Niektóre zachowania, takie jak szczekanie, kopanie dołków, brudzenie się to naturalne zachowania, które nie podobają się ludziom. Często pies i człowiek po prostu się nie rozumieją, ale tylko człowiek potrafi zachowywać się złośliwie. Jako opiekun masz obowiązek rozwiazywania problemów swojego podopiecznego, tak żeby wszystkim żyło się lepiej.

Napisz do mnie i wspólnie pogadamy z Twoim psiakiem!

email – behawiorysta@greenheart-premiums.pl

mój Instagram – @marta_psy_cholog

stres pies

Stres u weterynarza

Strona Główna GreenBlog Wizyta u weterynarza to przykry obowiązek każdego opiekuna. Podobnie jak w medycynie ludzkiej – lepiej jest zapobiegać chorobom niż je leczyć. Rutynowe

Czytaj dalej »